QGIS


QGIS – praca w wiele osób nad jednym projektem.

Na pewno większość z Was zmierzyła się z problemem edytowania jednej warstwy (Shapefile) w kilka osób… Na pewno dzieliliście się terytorialnie, wykonywaliście swoją prace, przesyłaliście pliki e-mailem, łączyliście i… problemy dopiero się zaczynały. Kolejna edycja oznaczała nowy plik, który trzeba przesłać i dołączyć do pliku głównego (ale jak to zrobić, skoro część danych jest nowa, a część stara) itd, itp… Kończy się to przeważnie tym, że po chwili jest kilkanaście wersji tych samych plików, nikt nie wie, który jest aktualny, najnowszy i pewny, wszyscy są zdenerwowani, a bałagan jest coraz większy…

Czytaj całość

Tagi: , ,
GIS Day 2014 – podsumowanie

W tym roku, jak i w latach poprzednich wzięliśmy udział w imprezach związanych z GIS Day. Tym razem można było nas spotkać w… Sosnowcu i w Poznaniu.

Podczas GIS Day w Sosnowcu, na Wydziale Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego Tomasz Nycz zaprezentował możliwości tworzenia fantastycznych map za pomocą QGIS. Używając danych z OSM i EU-DEM stworzył gigantyczną mapę Beskidów na pograniczu polsko-czesko-słowackim w formacie 1x3m. Obok niej pokazane zostały także: plan miasta, mapa topograficzna oraz zestaw map poglądowych powiatów – wszystkie utworzone w oparciu o QGIS oraz dane OSM. Ze szczegółami technicznymi powstawania takich map można się było zapoznać podczas prezentacji „Redakcja kartograficzna w QGIS – nowe horyzonty”.

DSCF4968

Natomiast w Poznaniu, Michał Drożdż wygłosił prezentację pt: „Integracja GIS z innymi systemami informatycznymi” oraz przeprowadził warsztaty z Geoservera. Celem prezentacji było zwrócenie uwagi na fakt, że GIS nie istnieje autonomicznie obok innych systemów informatycznych, które wdrożone są w przedsiębiorstwach (CRM, ERP itp…), tylko musi być z nimi ściśle zintegrowany, aby mógł przynieść wymierne efekty związane z ograniczeniem kosztów działania, zwiększeniem trafności podejmowania decyzji oraz zmniejszeniem ryzyk. Istniejące standardy OGC pozwalają na integrację kilku systemów GIS, ale stawiają istotne ograniczenia w integracji z innymi systemami (wydajnościowe, formaty danych itp.). Stąd wynika potrzeba zastosowania rozwiązań nie będącym standardem OGC, ale będącym w powszechnym użyciu w systemach informatycznych (m. in.TMS, GEOJSON).

Poniżej galeria kilku zbliżeń mapy w oryginalnej wielkości:

Tagi: , ,
Tutorial QGIS 2.4 od URBNEWS

Redaktorzy bloga o urbanistyce i gospodarce przestrzennej URBNEWS stworzyli tutorial do najnowszej wersji QGIS. Polecamy i cieszymy się, że kolejna grupa użytkowników chce się dzielić swoją wiedzą na temat QGIS.

Tutorial QGIS: 1. Pierwsze kroki z QGIS

Tutorial QGIS: 2. Układy współrzędnych

Tutorial QGIS: 3. Warstwa wektorowa

Tutorial QGIS: 4. Raster

Tutorial QGIS: 5. Kalibracja warstwy rastrowej

Tutorial QGIS: 6. Wektoryzacja

Tutorial QGIS: 7. Geoprocessing

Tutorial QGIS: 8. Wtyczki

Tutorial QGIS: 9. Etykietowanie cz. 1.

Tutorial QGIS: 10. Etykietowanie cz. 2.

 

Tagi: , ,
Co to jest EPSG?

Zagadnieniem koniecznym do skutecznej pracy w GIS jest poznanie sposobów radzenia sobie z układami współrzędnych prostokątnych płaskich oraz geograficznych. Wbrew pozorom, jednym z większych problemów z tym związanych jest nazewnictwo układów w różnych typach oprogramowania. Kody EPSG powstały w celu standaryzacji nazewnictwa i parametrów układów współrzędnych.

Czytaj całość

Tagi: , ,
Chugiak, czyli QGIS 2.4 z kamyczkiem dołożonym przez GIS Support.

W weekend została wydana nowa wersja aplikacji QGIS oznaczona numerem 2.4. Nazwa Chugiak stanowi uhonorowanie dla autora QGIS Gary’ego Shermana, który mieszka w miejscowości na Alasce o takiej właśnie nazwie.

Autorzy jak zwykle przygotowali stronę z wizualnym przeglądem zmian, gdzie można znaleźć szczegółowe opisy wszystkich znaczących nowych funkcjonalności. Wersje binarne są już dostępne na oficjalnej stronie projektu http://qgis.org, w repozytoriach dystrybucji Linux Fedora, Debian i Ubuntu oraz poprzez instalator OSGeo4W.

Jest to druga z kolei wersja wydana w nowym cyklu wydawniczym. Przypomnijmy, że teraz QGIS wydawany jest co ok. 4 miesiące, wersje mające numer kończący się na liczby nieparzyste oznaczają teraz niestabilne wydania rozwojowe (stąd brak oficjalnej wersji 2.3), natomiast liczby parzyste określają oficjalne, stabilne wersje przeznaczone do powszechnego użytku. Dzięki bardzo aktywnej społeczności, w okresie poprzedzającym oficjalne wydanie aplikacji, programiści usunęli wiele błędów oraz doszlifowali nowo dodane i istniejące funkcjonalności.

Jak zwykle nowe wydanie przynosi wiele ciekawych funkcjonalności oraz usprawnień. Poniżej opisano kilka wybranych z długiej listy.

Wielowątkowe renderowanie warstw

QGIS potrafi teraz wykorzystać moc komputerów wyposażonych procesory wielordzeniowe. Każda wczytana warstwa jest teraz renderowana niezależnie od pozostałych, dzięki czemu wyświetlenie kompozycji w oknie mapy trwa znacznie krócej. Proces renderowania można również przerwać w każdej chwili, dzięki czemu interfejs jest bardziej responsywny. W połączeniu z generalizacja obiektów, wprowadzoną w QGIS 2.2, renderowanie warstw w oknie mapy jest wyraźnie szybsze i płynniejsze.

Pasek do szybkiego wykonywania operacji na danych w tabeli atrybutów.

Źródło: QGIS 2.4 visual changelog

W trybie edycji warstwy w oknie tabeli atrybutów pojawia się dodatkowy pasek narzędzi służący do szybkiej zmiany wartości pól – analogicznie jak ma to miejsce Kalkulatorze pól, ale bez konieczności otwierania nowego okna.

Przechowywanie definicji warstw w pliku QLR

W plikach QLR (QGIS Layer Definition) można przechowywać informacje dotyczące symbolizacji i ustawień danej warstwy. W pliku przechowywana jest również ścieżka do warstwy na dysku lub w bazie danych, dzięki czemu można ją wczytać do wielu projektów zachowując wszystkie ustawienia. Więcej informacji można znaleźć w artykule Nathana Woodrow’a – autora tej funkcjonalności.

Usprawnienia okna identyfikacji obiektu

identyfikacja

Okno z informacjami o obiekcie jest teraz dokowalne, dzięki czemu nie zasłania okna QGIS. W oknie można również szybko zmienić tryb wyboru obiektu do identyfikacji (wcześniej trzeba było to ustawiać w opcjach co było niewygodne) oraz sposób wyświetlania wyników dla rastrów (drzewo, tabela, wykres).

Gradient kształtu

Nowy sposób wypełnienia poligonów – gradient wyliczany jest na podstawie kształtu danego obiektu. Podobnie jak przy zwykłym wypełnieniu gradientem można ustawić przejście pomiędzy dwoma kolorami lub wybrać jedną z palet kolorów. Dodatkowe informacje można znaleźć w artykule Nyalla Dawson’a.

WSKAZÓWKA: aby ustawić przezroczystość dla danego koloru należy zmodyfikować wartość „Kanał alfa” w oknie dialogowym „Wybierz kolor”. Dzięki temu można uzyskać efekt gradientu z przezroczystością.

Dopełnienie poligonów

Źródło: QGIS 2.4 visual changelog

Czyli odwrotne renderowanie poligonów. Pozwala stylizować obszar poza danym poligonem. W ten sposób łatwo można uzyskać efekt maski, szczególnie przydatny przy tworzeniu serii wydruków za pomocą narzędzia Atlas w Kompozytorze wydruków.

Funkcja Concave Hull w Narzędziach Geoprocessingu

Funkcja pozwalająca tworzyć otoczki wokół punktów. W przeciwieństwie do Convex Hull otoczki te są wklęsłe, a ich kształt uzależniony jest od ustawienia odpowiedniej tolerancji. Efekt działania można zobaczyć pod tym adresem. Funkcja ta została dodana przez programistę GIS Support, Piotra Pociaska.

Pozostałe nowości,

o których warto wspomnieć to m.in.:

  • Większe możliwości dostosowania widoku tabel w Kompozytorze Wydruków m.in. poprzez zmianę kolejności kolumn czy filtrowanie rekordów.
  • Wielokrotne etykietowanie długich linii zgodnie z określonym przez użytkownika krokiem.
  • Możliwość kopiowania/przenoszenia kolorów w oknie symbolizacji warstwy.
  • Efekty dla podgląd wydruku w Kompozytorze m.in. obraz w skali szarości, czarno-biały i ślepota barw.
  • Nowe funkcje dostępne w generatorze wyrażeń związane m.in. z dostępem do zasięgu danego obiektu i automatycznym zawijaniem długich łańcuchów znaków.
Tagi:
QGIS 2.2 Valmiera

Najnowsza, stabilna wersja QGIS, oznaczona numerem 2.2, została oficjalnie udostępniona wszystkim użytkownikom. A co się stało z QGIS 2.1? (poprzednia oficjalna wersja miała numer 2.0). Zaszły pewne zmiany: od teraz, wersje mające numer kończący się na liczby nieparzyste oznaczają teraz niestabilne wydania rozwojowe, natomiast liczby parzyste określają oficjalne, stabilne wersje. Dodatkowo kolejne wydania 2.x będą udostępniane regularnie co 4 miesiące. Więcej szczegółów, w tym daty kolejnych wydań, można znaleźć na oficjalnej stronie projektu. Należy podkreślić, że daty dotyczą jedynie kodu źródłowego. Binarne wersje instalacyjne powinny się pojawiać w ciągu kilku dni od ogłoszenia nowej wersji. W momencie pisania niniejszego artykułu QGIS 2.2 dostępny jest już poprzez instalator OSGeo4W.

Dzięki dodaniu możliwości upraszczania obiektów w locie wyświetlanie warstw wektorowych jest teraz zauważalnie szybsze. Im bardziej skomplikowana jest warstwa tym przyspieszenie renderowania jest większe. Opcję generalizacji można ustawić dla całego projektu jak również dla pojedynczych warstw. Należy jednak pamiętać, że przy ustawieniu wyższych progów upraszczania mogą pojawić się artefakty jak, np. dziury pomiędzy poligonami.

Dzięki złączeniom tabel QGIS umożliwia definiowanie relacji wiele do jednego. W QGIS 2.2 dodane zostało narzędzie do tworzenie relacji jeden do wielu. Dokładny opis tej funkcjonalności (w języku angielskim) można znaleźć na blogu Matthiasa Kuhna.

Po raz kolejny sporo nowości można znaleźć w kompozytorze wydruków. Każdy element kompozytora można teraz obrócić o dowolny kąt. Przy zapisywaniu kompozycji do pliku graficznego możliwe jest wygenerowanie pliku wpasowania, dzięki czemu utworzony obraz można wczytać jako raster z zachowaną georeferencją. Narzędzie Atlas zostało rozbudowane m.in. o możliwość podglądu wszystkich stron przed wygenerowaniem pliku wynikowego.

Usprawnieniu uległa także symbolizacja warstw. Możliwe jest teraz odwrócenie kolejności w palecie kolorów bez konieczności tworzenia nowej palety. Ciekawe efekty można uzyskać dzięki nowym opcjom dostępnym przy wypełnieniu obiektów gradientem barw. Więcej szczegółów można znaleźć pod tym adresem. Symbolizacja Wartość unikalna i Symbol stopniowy pozwalają kategoryzować dane na podstawie wyrażeń zdefiniowanych przez użytkownika. Pozwala to klasyfikować atrybuty na podstawie więcej niż jednej kolumny lub zdefiniowanych formuł.

Powyżej opisane zostały wybrane funkcje dodane w QGIS 2.2. Pełniejszy opis można znaleźć w formie wizualnej pod tym adresem.

Tagi:
Quantum GIS. Tworzenie i analiza map. Bartłomiej Iwańczak.

imagesKilka miesięcy temu nakładem wydawnictwa Helion ukazała się ciekawa książka autorstwa Bartłomieja Iwańczaka : „Quantum GIS. Tworzenie i analiza map”. Muszę powiedzieć, że po pierwszym przekartkowaniu byłem dość zaskoczony nietypową formą graficzną książki. Wydaje się, że rycin, strzałek i śródtytułów jest więcej niż tekstu, ale już po przeczytaniu kilku stron okazało się, że jest to niezwykle przejrzysta forma do przedstawienia tematu.

Jest to książka bardzo ważna i potrzebna. Dlaczego? Bo zasypuje przepaść pomiędzy typowymi książkami o GIS a podręcznikami lub dokumentacjami do oprogramowania. „Quantum GIS. Tworzenie i analiza map” jest przeznaczona dla osób, którzy o GIS, a przez to i QGIS wiedzą nic, a chcieliby zaznajomić się z tą tematyką, nie tylko w teorii, ale i w praktyce. Dzięki tej książce mogą to zrobić szybko i bezboleśnie. Nieocenionym atutem tej książki jest ograniczenie teorii do niezbędnego minimum, z nastawieniem na praktykę. Dzięki temu osoba, która nie miała pojęcia o GIS,  już po kilku godzinach pracy z książką, może pochwalić się własną mapą. Nieocenione jest to, że książka nie straszy. Częstym błędem jest przedstawianie multum możliwości użycia, bez pokazania ich w praktyce, przez co potencjalnemu użytkownikowi GIS wydaje się, że musi być to bardzo skomplikowana materia, gdzie zanim zobaczy się efekty, potrzebne są dziesiątki godzin zgłębiania tajników geografii i informatyki.

Książkę można polecić wszystkim na początek przygody z GIS. Teraz nie ma już usprawiedliwienia, że nie ma dobrej książki po polsku dla początkujących.

Dziękujemy Autorowi za przekazanie egzemplarza:)

Tagi: ,
Tworzenie skryptów Pythona w QGIS za pomocą narzędzi geoprocesingu

Wtyczka Processing (do wersji QGIS 1.8 SEXTANTE) zawiera wiele pomocnych narzędzi usprawniających pracę z danymi przestrzennymi w QGIS. Jednym z nich jest mechanizm pozwalający na tworzenie i uruchamianie przez użytkowników skryptów napisanych w języku programowania Python. Dzięki temu aby dodać nową funkcjonalność nie trzeba tworzyć nowej wtyczki, a przy tym martwić się o zbudowanie interfejsu, właściwe wypełnienie metadanych itp. Skrypty traktowane są przez Processing w ten sam sposób jak pozostałe algorytmy. Można je więc uruchomić w oknie dialogowym lub w trybie wsadowym jak również wykorzystać w graficznym modelarzu. Co więcej, w skryptach można wykorzystać już istniejące algorytmy.

Edytor skryptu

Aby stworzyć nowy skrypt należy w oknie Narzędzia geoprocessingu rozwinąć pozycję Scripts ->Tools i podwójnie kliknąć na Create new script. Zostanie wyświetlony edytor skryptu. Posiada on kilka funkcji ułatwiających pisanie kodu źródłowego jak kolorowanie i autouzupełnianie składni, zwijanie/rozwijanie bloków kodu czy numerowanie linii. W górnej części okna dostępne są przyciski umożliwiające m.in. zapis zmian, edycję pomocy czy uruchomienie skryptu.

edytor

Tworzenie skryptu

Definiowanie danych wejściowych

Na początku kodu można określić nazwę grupy, w której będzie wyświetlany skrypt w oknie Narzędzi geoprocessingu:

[code lang=”python”]##Nazwa grupy=group[/code]

Jeśli sami nie określimy grupy to skrypt zostanie przypisany do grupy User scripts.

Następnie należy określić pola do wprowadzania przez użytkownika niezbędnych parametrów. Każdy parametr określa się w jednej linii zaczynającej się znakami ##, następnie należy podać jego nazwę, typ danych oraz, w niektórych przypadkach, opcje:

[code lang=”python”]##nazwa_zmiennej=typ_danych [opcje][/code]

Nazwy zmiennych nie powinny zawierać spacji – zamiast niej należy wpisać podkreślnik – wtyczka automatycznie zamieni go w spację. Nie należy również korzystać ze znaków specjalnych, w tym polskich znaków diakrytycznych. Opcje pozwalają m.in. na ustawienie domyślnych wartości lub typu geometrii warstwy wektorowej, w większości przypadków nie są one jednak wymagane. Należy je oddzielić od typu danych pojedynczą spacją. Aktualnie dostępne są następujące typy danych:

  1. raster – pole wyboru umożliwiające wybór jednej z wczytanych do QGIS warstw rastrowych lub wskazanie pliku na dysku;
  2. vector – jw. z tym że dotyczy warstw wektorowych. Domyślnie dostępne są wszystkie rodzaje warstw, jednak istnieje możliwość określenia rodzaju geometrii poprzez ustawienie odpowiedniej opcji: point, line, polygon. Przykładowo w celu ograniczenia wyboru użytkownika do warstw punktowych należy wpisać:
    [code lang=”python” gutter=”false”]##warstwa_punktowa=vector point[/code]
  3. table – pole wyboru z tabelami, wyświetlane są warstwy wektorowe jak i tabele nieprzestrzenne (pliki CSV, excel);
  4. field – pole wyboru z polami z tabeli atrybutów danej warstwy wektorowej lub tabeli. Warstwę określa się poprzez podanie jej nazwy jako opcji np.:
    [code lang=”python”]##warstwa=vector
    ##pole_tabeli=field warstwa[/code]
  5. multiple raster i multiple vector – umożliwiają jednoczesny wybór więcej niż jednej warstwy;
  6. selection – pole wyboru ze zdefiniowanymi elementami, kolejne pozycje należy rozdzielić średnikiem:
    [code lang=”python” gutter=”false”]##typ_dzialki=selection budowlana;rolnicza;woda powierzchniowa;nieznany[/code]
  7. 
    

    selection

  8. boolean – wybór wartości logicznej prawda/fałsz (tak/nie);
  9. number – wartość liczbowa, jako opcję można podać wartość domyślną np.:
    [code lang=”python” gutter=”false”]##liczba=number 4
    ##liczba_rzeczywista=number 2.5[/code]

    Liczby rzeczywiste należy podawać z kropką;

  10. string – dowolny łańcuch znaków, podobnie jak przy liczbie można określić wartość domyślną;
  11. extent – zakres geograficzny (Xmin, Xmax, Ymin, Ymax);
  12. crs – wybór układu współrzędnych, domyślnym układem jest WGS 84, ale można to zmienić ustawiając opcję parametru np.:
    [code lang=”python” gutter=”false”]##uklad=crs EPSG:2180[/code]
  13. file – wybór dowolnego pliku z dysku;
  14. folder – jw. ale wybór katalogu;

Tak przedstawiają się powyższe kontrolki w oknie skryptu:

cale_okno - Kopia

Określanie danych wyjściowych

Dane wyjściowe określa się w taki samo sposób jak wejściowe. Jako typ danych należy podać output, natomiast jako opcję należy wpisać wybrany rodzaj:

  1. output raster – warstwa rastrowa;
  2. output vector – warstwa wektorowa;
  3. output table – tabela;
  4. output html – format HTML;
  5. output file – plik;
  6. output number – liczba;
  7. output string – łańcuch znaków.

[code lang=”python”]##warstwa_wyjsciowa=output vector
##liczba_iteracji=output number[/code]

Skrypt może mieć określonych wiele danych wyjściowych. Wartości przyjmowane przez zmienne wyjściowe to, w zależności od ich rodzaju, ścieżka dostępu do pliku (1-5), liczba (6) lub łańcuch znaków (7).

Funkcje pomocnicze

Dostęp do parametrów określonych przez użytkownika odbywa się poprzez odwołanie do zmiennej za pomocą zdefiniowanej na początku nazwy (stąd zakaz korzystania w nazwach zmiennych ze spacji i znaków specjalnych). Część danych jak liczby czy łańcuchy znaków są określone wprost tzn. w formie podanej w oknie skryptu. Aby mieć dostęp do pozostałych można skorzystać z dodatkowych funkcji udostępnianych przez wtyczkę Processing które ułatwiają pracę z danymi wejściowymi:

  • getObject(str) – zwraca klasę reprezentującą w QGIS warstwę (QgsVectorLayer lub QgsRasterLayer), jako parametr może przyjmować warstwę wskazaną przez użytkownika;
  • features(layer) – zwraca iterator po obiektach danej warstwy;
    [notice]Jeśliw opcjach Geoprocesingu zaznaczona jest opcja Use only selected features to zostaną zwrócone tylko zaznaczone obiekty. Jeśli nie ma zaznaczenia to iteracja odbędzie się po wszystkich obiektach.[/notice]
  • values(layer, field1, field2, …) – zwraca słownik, w którym kluczem jest nazwa pola z tabeli atrybutów, a wartość to lista wszystkich wartości z tego pola (obsługuje tylko wartości numeryczne!);
  • uniqueValues(layer, field) – zwraca listę unikalnych wartości z pola w tabeli atrybutów.

Poniższy przykład pozwala zapisać do pliku tekstowego unikalne wartości z tabeli atrybutów warstwy wektorowej:

[code lang=”python”]##input=vector
##pole=field input
##plik=output file
wektor = processing.getObject(input)
wartosci = processing.uniqueValues(wektor, pole)
f = open(plik, ‚w’)
try:
for wartosc in wartosci:
f.write(‚%s\n’ % str(wartosc))
finally:
f.close()
[/code]

  1. Zdefiniowanie warstwy wejściowej. Zmienna input przechowuje ścieżkę dostępu do warstwy.
  2. Wybór przez użytkownika pola z tabeli atrybutów wybranej warstwy.
  3. Plik, do którego zostaną zapisane dane.
  4. Pobranie wskaźnika do warstwy wejściowej (klasa QgsVectorLayer).
  5. Pobranie unikalnych wartości z wybranego pola tabeli atrybutów.
  6. Otwarcie pliku do zapisu.
  7. Zabezpieczenie przed błędem w trakcie zapisu.
  8. Iteracja po pobranych wartościach.
  9. Zapis wartości do pliku, dane konwertowane są do łańcucha znaków.
  10. Po zakończeniu…
  11. … zamknięcie pliku.

Drugą grupą funkcji pomocniczych są funkcje pozwalające tworzyć nowe warstwy rastrowe, wektorowe i tabele. Znajdują się one w module processing.core.

  • VectorWriter(warstwa_wyjsciowa,kodowanie_znakow,pola,typ_geometrii,uklad_wspolrzednych)
  • RasterWriter(warstwa_wyjsciowa, minX, minY, maxX, maxY, rozmiar_komorki, liczba_kanalow, uklad_wspolrzednych)
  • TableWriter(tabela_wyjsciowa,kodowanie_znakow,pola)

[code lang=”python”]##input=vector
##output=output vector
from processing.core.VectorWriter import VectorWriter
vectorLayer = processing.getObject(input)
writer = VectorWriter(output, vectorLayer.dataProvider().encoding(), vectorLayer.pendingFields(),vectorLayer.wkbType(), vectorLayer.crs())
features = processing.features(vectorLayer)
for feat in features:
writer.addFeature(feat)
del writer[/code]

  1. Zdefiniowanie warstwy wejściowej.
  2. Definicja warstwy wyjściowej, zmienna output również przechowuje ścieżkę do pliku.
  3. Import klasy VectorWriter do stworzenia nowej warstwy na dysku.
  4. vectorLayer przechowuje instancję klasy QgsVectorLayer.
  5. Stworzenie pliku na dysku, większość parametrów pobrana jest z warstwy wejściowej.
  6. Stworzenie iteratora po obiektach warstwy.
  7. Pętla po obiektach warstwy.
  8. Dodanie obiektu do nowej warstwy.
  9. Zamknięcie pliku nowej warstwy.

Wykorzystanie istniejących algorytmów

Istnieje również możliwość wykorzystania dostępnych algorytmów wtyczki Processing. W tym celu należy wywołać funkcję runalg z odpowiednimi parametrami:

[code lang=”python”]##input_raster=raster
##input_wektor=vector
##warstwa_wyjsciowa=output vector

wektor = processing.getObject(input_wektor)
raster = processing.getObject(input_raster)
processing.runalg(‚qgis:pointsfromlines’, raster, wektor, warstwa_wyjsciowa)[/code]

W powyższym przykładzie zmienne raster i wektor to odpowiednio instancje klas QgsRasterLayer i QgsVectorLayer uzyskane dzięki funkcji getObject.
W jaki sposób można uzyskać informacje o algorytmach? I w tym przypadku z pomocą przychodzi wtyczka Processing. Najprościej jest z nich korzystać za pomocą Konsoli Pythona QGIS.
Funkcja alglist wyświetla wszystkie dostępne algorytmy:

[code lang=”python”]>>> processing.alglist()
Add autoincremental field—————>qgis:addautoincrementalfield
Add field to attributes table———–>qgis:addfieldtoattributestable
Advanced Python field calculator——–>qgis:advancedpythonfieldcalculator
Basic statistics for numeric fields—–>qgis:basicstatisticsfornumericfields
Basic statistics for text fields——–>qgis:basicstatisticsfortextfields
Clip————————————>qgis:clip
…[/code]

Po lewej stronie wyświetlany jest krótki opis algorytmu, a po prawej stronie jego nazwa, którą należy użyć jako pierwszy parametr funkcji runlag. Możliwe jest ograniczenie wyników poprzez podanie tekstu (fragmentu nazwy lub opisu) jako parametru funkcji alglist() np.:

[code lang=”python”]>>> processing.alglist(‚buffer’)
Fixed distance buffer——————->qgis:fixeddistancebuffer
Variable distance buffer—————->qgis:variabledistancebuffer
Grid buffer—————————–>saga:gridbuffer
Grid proximity buffer——————->saga:gridproximitybuffer
…[/code]

Aby uzyskać szczegółowe informacje odnośnie konkretnego algorytmu należy skorzystać z funkcji alghelp np.:

[code lang=”python”]>>> processing.alghelp(‚qgis:fixeddistancebuffer’)
ALGORITHM: Fixed distance buffer
INPUT
DISTANCE
SEGMENTS
DISSOLVE
OUTPUT [/code]

Funkcja ta wyświetla opis algorytmu oraz jego parametry. Jeśli algorytm ma parametry typu <ParameterSelection>, czyli wybór z góry określonych opcji, dodatkowo na końcu znajduje się spis dostępnych wartości.

[code lang=”python”]&gt;&gt;&gt; processing.alghelp(&quot;saga:slopeaspectcurvature&quot;)
ALGORITHM: Slope, aspect, curvature
ELEVATION
METHOD
SLOPE
ASPECT
CURV
HCURV
VCURV

METHOD(Method)
0 – [0] Maximum Slope (Travis et al. 1975)
1 – [1] Maximum Triangle Slope (Tarboton 1997)
2 – [2] Least Squares Fitted Plane (Horn 1981, Costa-Cabral &amp; Burgess 1996)
3 – [3] Fit 2.Degree Polynom (Bauer, Rohdenburg, Bork 1985)
4 – [4] Fit 2.Degree Polynom (Heerdegen &amp; Beran 1982)
5 – [5] Fit 2.Degree Polynom (Zevenbergen &amp; Thorne 1987)
6 – [6] Fit 3.Degree Polynom (Haralick 1983)[/code]

Opcje te można wylistować również funkcją algoptions(nazwa_algorytmu). Aby je ustawić należy podać numer danej opcji według kolejności:

[code lang=”python” gutter=”false”]processing.runlag(&quot;saga:slopeaspectcurvature&quot;, raster, 1, nachylenie, …)[/code]

W powyższym przykładzie zostanie użyta metoda Maximum Triangle Slope.

Informacje o postępie algorytmu

W trakcie działania skryptu może zdarzyć się, że chcemy wyświetlić dodatkowe informacje o aktualnym postępie pracy. Jest to szczególnie przydatne przy czasochłonnych operacjach. Z pomocą przychodzi moduł progress, który udostępnia metody pozwalające ustawić procentowe zaawansowanie obliczeń lub opis aktualnych działań:

  • progress.setPercentage(i) – pozwala ustawić wartość paska postępu w dolnej części okna, parametr i powinien mieć wartość od 0 do 100;
  • progress.setInfo(tekst, error=False) – wyświetla podany komunikat w oknie Log. Jeśli drugi argument zostanie ustawiony na True to wyświetlony tekst będzie miał kolor czerwony (przydatne przy informowaniu o błędach);
  • progress.setText(tekst) – jw. ale dodatkowo tekst pojawia się nad paskiem postępu;
  • progress.setCommand(tekst) – wyświetla komunikat w oknie Log w formacie tekstu o stałej szerokości znaków;
  • progress.setDebugInfo(tekst) – wyświetla komunikat w oknie Log w kolorze niebieskim;
  • progress.setConsoleInfo(tekst) – jw. ale w kolorze jasnoszarym.

[notice]Funkcje setCommand, setDebugInfo i setConsoleInfo wyświetlą informacje w oknie tylko jeśli w opcjach Geoprocesingu zaznaczona jest opcja Show extra info in Log panel. Są one pomocne głównie przy tworzeniu skryptu, w ostatecznej wersji należy używać setInfo lub setText.[/notice]

Przykładowe użycie powyższych funkcji:

[code lang=”python”]from time import sleep
progress.setInfo(‚setInfo(tekst)’)
progress.setInfo(‚setInfo(tekst, True)’, True)
progress.setCommand(‚setCommand(tekst)’)
progress.setDebugInfo(‚setDebugInfo(tekst)’)
progress.setConsoleInfo(‚setConsoleInfo(tekst)’)
for i in range(10):
progress.setPercentage(i*10)
progress.setText(‚setPercentage: %d’ % (i*10))
sleep(0.5)[/code]

log_window

Przerywanie działania skryptu

Jeżeli po uruchomieniu algorytmu wystąpi krytyczny błąd uniemożliwiający dalsze działanie należy go przerwać. W tym celu można wykorzystać klasę GeoAlgorithmExecutionException, która pozwala przerwać działanie skryptu oraz wyświetlić odpowiedni komunikat:

[code lang=”python”]##dzielnik=number 0
from processing.core.GeoAlgorithmExecutionException import GeoAlgorithmExecutionException
if dzielnik == 0:
raise GeoAlgorithmExecutionException(u’Dzielenie przez zero!’)

[/code]

error_log

Edytor pomocy

help_editor

Edytor pomocy pozwala przygotować opis algorytmu i jego parametrów. Można go wywołać przyciskiem edithelp. W górnej części wyświetlony jest podgląd pomocy. Poniżej, z lewej strony znajduje się lista elementów do edycji. Dostępne pozycje:

  • Algorithm description – ogólny opis skryptu;
  • Input parameters – opis poszczególnych parametrów;
  • Output – opis danych wyjściowych;
  • Algorithm created by – autor skryptu;
  • Algorithm help written by – autor pomocy.

Po wybraniu pozycji w prawej części okna można wpisać treść pomocy dla danego elementu. Pliki pomocy mają taką samą nazwę jak skrypt, ale mają rozszerzenie .help.


Stworzone skrypty widoczne są w oknie Narzędzia geoprocessingu pod pozycją Scripts . Po zapisaniu można je używać jak pozostałe algorytmy lub wykorzystać w graficznym modelarzu lub innym skrypcie.

narzedzia_geoprocessingu_skrypty

Domyślnie przechowywane one są w katalogu konfiguracyjnym QGIS /.qgis2/processing/scripts/. Ścieżkę tą można zmienić w opcjach geoprocesingu. Można je kopiować i przenosić na inne komputery jak zwykłe pliki.

skrypty_pliki

Tagi: ,
QGIS 2.0 wydany!

splash_qgis2.0

Po wielu miesiącach wytężonej pracy wydana została nowa wersja QGIS oznaczona numerem 2.0 i nazwą Dufour. Przynosi ona wiele zmian dla użytkowników, zarówno w istniejących dotychczas funkcjonalnościach jak i nowych narzędziach ułatwiających pracę z danymi przestrzennymi. Należy zaznaczyć że aplikacja zmieniła swoja nazwę, od wersji 2.0 Quantum GIS został przemianowany na QGIS.

Najważniejsza zmiana nie jest widoczna dla użytkownika od razu po uruchomieniu aplikacji. Jej efektem jest to, że wtyczki z wcześniejszych wersji oprogramowania nie działają w nowej wersji. Jest to związane ze znacznymi zmianami w API, które jest teraz bardziej przejrzyste i logiczne dla programistów. Na szczęście większość wtyczek została już przepisana i jest dostępna przez (również zaprojektowany od nowa) menedżer wtyczek, a liczba kompatybilnych rozszerzeń sukcesywnie rośnie.

Interfejs użytkownika został odświeżony. Zmieniono wygląd większości ikon, zakładki w oknach dialogowych zostały zastąpione przez listę wyświetlaną z lewej strony danego okna, udoskonalono konsolę Pythona i narzędzie do etykietowania obiektów. Zarządzanie stylami warstw wektorowych odbywa się teraz z pomocą rozwijanej listy, a nie kolejnych okien dialogowych. Również obsługa warstw rastrowych została gruntownie przebudowana. Wtyczkę SEXTANTE zintegrowano z QGIS i przemianowano na Processing (przetłumaczone w polskiej wersji na Narzędzia). Narzędzia geoprocessingu można teraz wywołać z poziomu konsoli, która jest wywoływana poprzez kombinację klawiszy Ctrl+Alt+M.

Wśród nowych funkcjonalności chyba najefektowniejszą jest dodanie możliwości przenikania się warstw (tzw. blend mode), przykłady wykorzystania można znaleźć pod tymi adresami:

Nowa wtyczka Kontrola topologii pozwala na sprawdzanie wzajemnych zależności pomiędzy obiektami lub warstwami co pozwala na odnalezienie i ewentualne usunięcie błędów geometrycznych. Dodano natywne sterowniki pozwalające na bezpośrednią obsługę baz danych Oracle i usługi Web Coverage Service.

Zmiany nie ominęły również kompozytora wydruków. Dzięki integracji wtyczki Atlas można generować serie wydruków w oparciu o wybraną warstwę, dodano prowadnice i przyciąganie do obiektów ułatwiające odpowiednie rozmieszczenie kompozycji czy wsparcie dla wielokolumnowych legend. Kompozytor pozwala od teraz tworzyć również wielostronicowe dokumenty.

Razem z wydaniem nowej wersji QGIS odświeżona została strona główna projektu http://qgis.org/.

Powyżej przedstawiono jedynie część zmian jakie wprowadzono w QGSI 2.0. W serwisie Flickr dostępne są galerie zrzutów ekranowych przedstawiające QGIS 2.0 w akcji (QGIS i przykładowe mapy – linki z oficjalnego polskiego bloga projektu).

Najnowszą wersję można ściągnąć z tej strony. Dostępna jest wersja 32 i 64 bitowa. Dla systemów Windows jest ona również dostępna przez instalator OSGeo4W.

Tagi:
9. zjazd twórców Quantum GIS w Valmiera na Łotwie

W dniach 11-14 kwietnia odbył się zjazd twórców programu Quantum GIS. Spotkanie zorganizowane zostało w miejscowości Valmiera na Łotwie.

Wielkimi krokami zbliża się termin wydania Quantum GIS w wersji 2.0, który wyznaczony został na 7 czerwca 2013 r. Kolejna wersja wprowadza wiele zmian, nie tylko związanych z dodaniem nowych funkcjonalności, ale również modyfikację wewnętrznej struktury programu (m.in. API związanym z obsługą warstw wektorowych). Od początku kwietnia do głównej gałęzi rozwojowej programu nie są dodawane nowe funkcje (nie licząc kilku kilku wybranych elementów nad którymi jeszcze trwają prace), programiści skupiają się na dopracowaniu nowych rozwiązań i usunięciu zidentyfikowanych błędów. Zagadnienia poruszone na spotkaniu dotyczyły m.in.:

  • poprawy wyglądu i funkcjonalności Instalatora Wtyczek,
  • wyglądu i stabilności modułu SEXTANTE,
  • zwiększenia wydajności tabeli atrybutów przy dużych zbiorach danych,
  • symbolizacji warstw,
  • przechowywania stylów w bazie danych,
  • usunięcia błędów, poprawy stabilności działania QGIS, rozwiązania problemów z kodowaniem znaków.

Ponadto omówiono zmiany na stronie głównej Quantum GIS, uaktualnienie dokumentacji oraz nowe sposoby dofinansowania projektu i kierunki dalszego jego rozwoju.

Kolejne spotkanie planowane jest we wrześniu 2013 r. w Brighton, w południowej części Wielkiej Brytanii.

Zdjęcia ze spotkanie #1 i #2.

Na różnych blogach już pojawiają się informacje o nowych funkcjonalnościach:

Tagi:

GIS SUPPORT sp. z o.o.


SZKOLIMY

z QGIS oraz innego otwartego oprogramowania GIS.

zobacz ofertę szkoleń


WSPIERAMY

świadczymy komercyjne wsparcie dla oprogramowania open source GIS w Polsce. Wdrażamy i pomagamy w migracji na otwarte oprogramowanie

dowiedz się więcej


PROGRAMUJEMY

mamy bardzo duże doświadczenie w tworzeniu aplikacji GIS oraz geoportali w oparciu o komponenty open source GIS

dowiedz się więcej